Mijn ervaring met stress

Hoi!

Het is weer een tijdje geleden dat ik iets op mijn blog heb gepost. Je kent het wel: school, werk, sociaal leven enzo. Maar de afgelopen periode was het echt erg druk. Ik ben de afgelopen vier maanden vooral met school bezig geweest. Zoals je misschien wel weet, zit ik in mijn eerste jaar van mijn opleiding: lerarenopleiding Duits. Dat betekent dus dat ik ten eerste punten moet halen om het jaar te halen, maar het betekent ook dat ik aan het strijden ben voor mijn propedeuse. Achteraf vraag ik me af waarom ik me zo druk heb gemaakt. Ik wil dit artikel aan het onderwerp stress wijden. Waarom? Omdat ik het mijzelf de afgelopen periode erg zwaar heb gemaakt. wat niet nodig was.

Where to begin? Iets waar ik heel kort op in ga, is dat ik een probleem met mijn schildklier heb. Ik heb de ziekte van hashimoto, wat betekent dat mijn schildklier te traag is. Maar wat heeft dat met stress te maken? Een half jaar terug kreeg ik de verkeerde dosis medicatie (tienvoudige), waardoor mijn lichaam heel raar ging doen. Ik had last van een opgejaagd gevoel, mijn hart klopte veel te snel, ik was de ene keer extreem moe en de andere keer hyperactief. Daar kwamen we gelukkig na een tijdje achter en verder merkte ik er niet veel van. Tot vier maanden geleden, toen ik me erg moe voelde en ik gewoon dagen in bed lag. Op een gegeven moment ging ik stage lopen en werd mijn moeder werkloos. Ik weet niet of dit van invloed was, maar mijn lichaam ging heel raar doen. Ik kreeg pijn. Wat voor pijn het is, is moeilijk te beschrijven. Ik had vooral in mijn bovenarmen, gewrichten, handen en onderbenen pijn. Het deed niet pijn als je in mijn arm of been kneep, maar het voelde alsof ik tien kilometer had gerend en dat ik vijf uur lang had gewicht zitten heffen. Het klinkt misschien vaag, dat weet ik, maar ik kan het niet anders verwoorden. Deze pijn kende ik absoluut niet en wist niet hoe ik hiermee om moest gaan. Ik kwam een beetje in een isolement of een dipje, eigenlijk. Het enige waar ik mijn bed nog voor uit kwam, was voor eten. Niet omdat ik depressief was, maar omdat ik geen energie had. Iedereen is wel eens moe en blijft liever in bed liggen, maar dit is anders.

Zoals je je misschien kunt voorstellen, had dit ook effect op mijn schoolwerk. Ik begon achterstand te krijgen en ging niet meer naar sommige colleges. Ik miste gelukkig niets, want ik studeerde thuis keihard door, maar het heeft me veel moeite gekost. Het was niet moeilijk, maar mijn lichaam wilde gewoon niet mee werken. De afgelopen maand was het extreem erg. Ik had natuurlijk deadlines en die moest ik ondanks mijn kwalen gewoon halen. Dus ik moest naast mijn tentamens ook veel verslagen maken. Achteraf viel het wel mee. Maar dan komt de volgende factor die van invloed is: perfectionisme.

Ik wil graag alles zo goed mogelijk doen en eigenlijk niet onder de zeven scoren. Daardoor haalde ik veel op mijn hals, maar het was het waard! Uiteindelijk heb ik hele goede cijfers, waar ik extreem trots op ben. Ik heb er wel wat voor moeten opofferen en dat was tijd voor mezelf. Vooral de afgelopen twee maanden ben ik eigenlijk alleen maar met school bezig geweest. De enige momenten dat ik echt kon ontspannen, was als ik moest werken en als ik met mijn vriend was. Nu denk je: werk? Ja, werk, omdat ik dan acht uur lang niets anders aan mijn hoofd had dan klanten en in de winkel staan; geen school. Op een gegeven moment stond ik zelfs te huilen in de winkel, omdat ik er helemaal doorheen zat.

Het is lastig als je iets krijgt, wat je nog nooit hebt gehad. De pijn is irritant en is er constant; 24 uur per dag, zeven dagen in de week. Op een gegeven moment moest ik wel en heb ik door zure appel heen gebeten. Het is denk ik een overlevingsmechanisme die je dan ontwikkelt, omdat je je doelen wilt bereiken.

Nu ik klaar ben en bijna (nog 3 punten) mijn propedeuse heb, kan ik ontspannen, zou je zeggen. Maar nu ik niks meer voor school hoef te doen, komt alles eruit. Ik heb nu denk ik zelfs meer pijn dan vorige week, toen ik nog voor school bezig was. Je hebt je hoofd bij het typen en je gaat gewoon door. Wanneer je tot stilstand komt en rust neemt, komt alles naar boven. Ik heb op dit moment ook nog steeds pijn en ben erg moe. Ik moet nog op een verslag wachten tot het is gecontroleerd en dan pas weet ik of ik dit jaar mijn propedeuse heb gehaald. Dit nekt mij en heb er erg last van. Ik wil het afgehandeld hebben en nu ben ik afhankelijk. Maar goed, er zit niets anders op dan wachten.

Ik probeer nu actie te ondernemen om ervan af te komen. Dit doe ik door ademhalingsoefeningen te doen en rustig op bed te liggen. Dan doe ik opdrachten die ervoor zorgen dat je rustig wordt. Daarnaast houd ik heel erg van lezen en daar heb ik nu ook eindelijk tijd voor. Hierdoor kan ik ook ontspannen, doordat je door het lezen in een andere wereld terecht komt en niet bij de stress hoeft stil te staan. Sinds afgelopen weekend staat Netflix ook constant aan en heb ik allemaal leuke series ontdekt. Ik heb er eindelijk tijd voor ! Of anders gezegd: nu gun ik het mezelf pas om te kunnen ontspannen. Maar hoe ik van de pijn af kom, ligt eraan hoe lang het nog met school duurt. Dan kan ik het pas een plek geven en weet ik dat het goed is en mij nergens meer zorgen over hoef te maken. Verder wandel ik op dit moment veel (wanneer het mooi weer is). Dit zorgt ervoor dat ik de pijn in mijn benen niet merk. Het zijn kleine stapjes, maar ik hoop dat het werkt.

Gelukkig weet ik wat de oorzaak is en weet ik wat ik eraan moet doen om het te veranderen. Voornamelijk moet ik mezelf voornemen om niet zoveel na te denken; ik ben een echte denker en denk vaak veel te veel en te moeilijk na. Maar toch weet ik dat ik hier rationeel over kan zijn en naar oplossingen te zoeken. Ik weet ook dat het volgend jaar anders gaat en ik mijzelf niet zo in een diep gat moet laten vallen.

Wat ik ervan heb geleerd is dat je gewoon door de zure appel heen moet bijten en door moet gaan. Houd jezelf voor ogen wat je doelen zijn en streef naar deze doelen! Maar het meest belangrijke is, dat je tijd voor jezelf neemt. Denk aan jezelf en verzorg jezelf goed! Het is lastig als je wilt presteren en jezelf een bepaalde druk oplegt, maar probeer het.

Dit is een korte samenvatting van mijn ervaring met stress van het afgelopen half jaar. Heb jij ook zoiets (meegemaakt) of heb jij bijvoorbeeld tips? Laat het me weten! Ik ben erg benieuwd hoe jij met stress omgaat. Heb je verdere vragen over het bovenstaande artikel? Stel ze gerust :)! Wil jij nog meer tips over dit onderwerp? Ik wil ze met alle liefde posten.

Liefs,

Iris

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: