Dear Fat Girl Part 2

Hey hallo iedereen!

Vandaag is het bijna een jaar geleden dat ik het artikel over pesten plaatste. Daarin schreef ik over hoe ik werd gepest, hoe lang, etc. Maar wat is er in de tussen tijd allemaal veranderd? Dit keer een lekker lang artikel over mijn persoonlijke ontwikkeling en belevenissen van het afgelopen jaar met extra veel foto’s, hihi! Veel leesplezier! ❤

Hoe ging het na het plaatsen van het artikel?
Het afgelopen jaar is werkelijk een achtbaan voor mij geweest. Nadat ik het artikel had geplaatst was ik opgelucht, maar ook bang. Ik was bang voor negatieve reacties, maar gelukkig was dat er maar een. Toch liet ik me door die reactie lijden en voelde mij onzeker, machteloos.. Net zoals ik mij toen voelde.

IMG_3883.JPG
December 2015, wat ben ik veranderd, zeg!

Destijds hadden mensen veel invloed op mij over hoe ik over mezelf dacht en ik hoe ik mezelf zag. Ik was positief over mijn verhaal en hoe ik me voelde, maar door die ene reactie voelde ik me weer down. Pestgedrag komt voor op allerlei manieren; via social media, op de werkvloer, in de schoolbanken, in families, etc etc. Soms zullen mensen het niet beseffen wat ze “aanrichten” of ze hebben het nooit gezien en dat was dus ook het geval wat betreft mijn verhaal. Ik kreeg naar aanleiding van dat artikel berichtjes van voormalige klasgenootjes en mensen op school. Ze wisten het niet, zagen het niet, wisten niet dat er op onze school überhaupt werd gepest. En weet je, kinderen moeten zich ook niet bezighouden met pesten, want als kind hoor je te genieten van je jonge jaren en lekker kind zijn. Je hoort je niet met al die negatieve dingen bezig te houden. Ik vond het zo fijn dat ze contact met me opnamen, echt heel erg hartverwarmend en zo begrijpelijk wat ze me vertelden hoe zij daarin stonden! ❤ Het is heel logisch ook ergens dat mensen het niet zien, maar wees wel bewust dat het ook in jouw omgeving voor kan komen. En daarnaast komt pesten op vele verschillende niveaus voor en is die beleving voor iedereen anders.

Samenwonen en uit elkaar

Al gauw kwam ik weer over die reactie heen en waardeerde de positieve reacties van de rest. Nog steeds. Ik plaatste het artikel tijdens mijn vakantie in Polen met mijn toenmalige vriend. Vrij snel na die vakantie gingen wij samenwonen. En nu kom ik op het volgende onderwerp waar ik het over wil hebben, namelijk liefde voor jezelf en anderen. Tijdens die periode heb ik heel veel geleerd en vooral over mezelf. Na ongeveer anderhalf jaar verkering besloten we samen te gaan wonen en dit leek mij/ons een goede keuze. Ik dacht dat ik er klaar voor was om met hem mijn leven te delen (was uiteindelijk niet zo). De eerste periode van mijn studie was begonnen, ik was gestopt met werken bij Blokker en woonde toen volledig samen met hem. Ik merkte dat ik mezelf  van hem afzonderde, liever dingen alleen deed, ruimte voor mezelf nodig had, niet alles met hem wilde delen en vooral: ik kon mezelf niet bij hem zijn. Destijds kon ik het niet onder woorden brengen, wilde ik het zelf niet zien en was ik mij er ook niet echt van bewust. Nu achteraf besef ik me dat ik niet van mezelf hield en het mooier maakte dan dat het was. Daarnaast liep het ook niet zo goed tussen ons, maar dat houd ik liever privé. Ik hield niet van mezelf en daardoor ook niet van hem. Het is zo ontzettend belangrijk dat je eerst jezelf liefhebt, jezelf compleet accepteert en in de spiegel kunt kijken en denken: zo hey, jij bent mooi! Pas dan kun je naar mijn idee volledig voor iemand gaan en van iemand houden. Want als jij jezelf liefhebt, straal je dit ook naar anderen uit. Hij en ik verschilden te veel, we hadden verschillende meningen en daarin wilde ik zijn mening en wie hij was veranderen. Absoluut niet goed, want liefde gaat niet om de ander willen veranderen. Ik wilde dat het huis perfect in orde was en hij perfect moest zijn, maar niemand is perfect. En ik ook niet. Dat besef ik me nu maar al te goed. Wel perfect op ieder zijn/haar eigen manier natuurlijk. Het is belangrijk dat je je leven met iemand deelt, die al je perfecties en imperfecties omhelst en daar mee weet om te gaan. Die iemand heb ik gevonden. Maar voordat ik diegene kende, gingen B. en ik uit elkaar en verhuisde ik weer terug naar mijn ouders. Ik ben blij dat ik het heb meegemaakt, heb mogen groeien en ervan heb mogen leren. Hij was niet de juiste persoon voor mij en ik niet voor hem. Ik hoop dat het hem goed gaat en dat hij wel die juiste persoon tegen mag komen, net zoals ik dat heb gedaan.

Processed with VSCO with a1 preset
Daan ❤

Daan ❤

Twee keer verhuisd binnen ongeveer twee maanden. Het was bizar dat zoiets ineens over kan zijn. Maar ik voelde me er goed bij en het was het beste voor ons allebei. De eerste
periode van mijn studie was een drama, want voor de “moeilijkere” cursus (wat achteraf vergeleken met andere cursussen helemaal niet zo moeilijk bleek) had ik allemaal vieren. Gelukkig wel uiteindelijk gehaald! Ik ging periode twee in en leerde Daniël (Daan) kennen. Een nieuw hoofdstuk, mijn favoriete hoofdstuk :). Al gauw zagen we elkaar ieder weekend, toen nog een keer door de weeks. Hij woont in Hoorn, studeert in Alkmaar en ik woonde destijds in Epe en studeerde in Utrecht. Ja, inderdaad, veel gereis! Maar het is en was het allemaal enorm waard! Het is een geweldig avontuur en we gaan het samen aan!

IMG_6188
Toen we een half jaar samen waren ❤

Het was werkelijk een achtbaan wat betreft emoties en verhuizen. Ik heb Daan vrij snel na mijn break-up leren kennen en heb ik mezelf ook leren liefhebben. Iedereen heeft daar zo zijn of haar mening over hoe “snel” het ging tussen ons, maar voor mij voelde het goed dat Daan toen in mijn leven kwam. Tot op de dag van vandaag ben ik heel erg dankbaar dat hij mijn partner in crime, mijn beste vriend en mijn geliefde is en dat het is gegaan zoals het is gegaan. Daarnaast heb je liefde ook niet in de hand en komt het zoals het komt. Je kiest er geen perfect moment voor uit. Het overkomt je. You fall in love.

Zelfvertrouwen en liefde

Het avontuur van zelfvertrouwen en het liefhebben van mezelf en anderen ging verder. In het begin dat ik Daan kende, had ik nog echt een full-face met make-up. Nu draag ik niks. Zo verborg ik vorig jaar nog ieder vetrolletje onder corrigerend ondergoed, zo draag ik nu totaal geen corrigerend ondergoed meer. Het heeft maanden geduurd, voordat ik me besefte dat ik mooi ben zoals ik ben. Ook ik mag er wezen. Eerder vond ik make-up geweldig, het was een masker, maar ook iets om mee te experimenteren en ik vond het ook echt leuk om te doen! Nu besef ik me dat ik het niet nodig heb. Als ik in de spiegel kijk, zie ik die wallen niet eens meer; ik zie een mooie vrouw met een prachtige huid, mooie lach en ogen en geweldig haar! Ik draag nu nog enkel wat lippenstift en HEEEEEL soms mascara en wenkbrauwpoeder, that’s it.. Je moet je bedenken dat ik eerder niet zonder make-up de deur uit durfde en ik werkelijk dacht dat ik door make-up mooier was.

Processed with VSCO with 5 preset
Zonder make-up!

Wat betreft het corrigerend hemdje: die droeg ik iedere dag. Ik had er een stuk of tien in totaal. Ik heb ze nog steeds, ver weggestopt in een lade. Ik kan ze nog niet compleet uit mijn leven verbannen, hoewel ik ze al drie tot vier maanden niet meer draag. Die corrigerende hemdjes heb ik ruim acht jaar gedragen. Bizar.. Moet je je voorstellen wat dat met je spieren en organen doet?! Dat kan nooit goed zijn. Gelukkig ben ik tot inkeer gekomen, haha! Dit wil overigens niet zeggen dat ik tegen make-up ben of het dragen van corrigerend ondergoed! Iedereen moet doen waar hij/zij zich goed bij voelt, of dat nou met of zonder make-up of corrigerend ondergoed is. Nu kijk ik in de spiegel en zie ik geen verschil: ik ben nog steeds dezelfde Iris, maar ik zie nu dat ik mooi ben en zie niet alleen maar vet. Het hemdje “maakt” me misschien een centimeter slanker, maar dat zegt niets over WIE ik ben. Ik zie een hartstikke mooie vrouw met rondingen, die er best mogen wezen. Ook besef ik me dat er ook van een vollere vrouw gehouden kan worden. Je hoeft niet slank of gespierd of curvy te zijn, zodat er iemand van je houdt.

FullSizeRender
Miep en miep.

Iedereen verdient liefde en dat maakt uiteindelijk helemaal niet uithoe je eruit ziet. Het gaat om WIE je bent. Happy is not a dress size. Love is not a dress size. Dit heb ik stiekem altijd wel geweten, maar wilde het nooit accepteren. Hoe kon iemand nou van zo’n walrus houden? Hiermee oordeel ik niet alleen over mezelf en laat ik niet alleen zien dat ik niet van mezelf houd, maar dat ik ook over anderen oordeel en naar mijn mening dus geen geliefden zouden kunnen hebben. Gelukkig is dat veranderd en vooral door Daan.

Kleding

Wat betreft kleding droeg ik eerder veel printjes om mijn rondingen te verbergen, maar draag ik nu ook strakke bodycon jurkjes en rokjes om juist mijn rondingen te laten zien. Niet alleen draag ik nu meer jurkjes en rokjes, ook heb ik laatst mijn kortste short ooit gekocht! Echt een short short. Dat klinkt misschien heel gek, maar ik heb nooit in mijn hele leven niet een short gedragen. Tot nu. Ik droeg ze nooit, omdat je dan mijn benen kon zien, mijn cellulitis en striae. Ik zou geen strakke benen als elk ander meisje hebben, maar flubberende kippendijen.. Ik vergeleek mezelf met anderen en dacht dat het me niet zou staan, mensen me aan zouden kijken en me uit zouden lachen. Laatst liep ik in Elburg met mijn moeder en werd ik aangekeken. Nu boeit het me niets meer. Ik weet dat ik rondingen heb, maar ben niet bang om ze te laten zien, want ze zijn mooi. Ik ga me niet verschuilen onder kleding van 3 meter breed, zodat je niets ziet. Maar zo werd mijn moeder ook nagekeken, omdat ze felle kleuren en een leuke print droeg. Ze zag er in mijn ogen prachtig uit <3. Maar hiermee wil ik zeggen, dat het waarschijnlijk nooit goed zal zijn hoe je erbij loopt. Tenzij je in Amsterdam woont, want daar kijkt niemand nog ergens van op, haha. Maar mijn kledingkast is daardoor ook erg veranderd, het straalt naar mijn mening veel meer zelfvertrouwen uit en dat ik een vrouw aan het worden ben. Je moet je kleden zoals jij dat wilt en niet laten lijden hoe anderen jou zouden kunnen zien.

Daarentegen vind ik het soms lastig om in te zien dat bijvoorbeeld Daan van mijn rondingen kan houden, soms ben ik gewoon onzeker over mijn zwembandje en dat moet ook kunnen. Daar zijn we ook gewoon immers mensen voor en dat maakt je denk ik ook tot wie je bent. Ik dacht dat ik een jaar geleden zelfverzekerd was, maar dat was ik absoluut niet. Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest als nu en daar ben ik zo dankbaar voor! Vooral dankbaar voor de mensen om mij heen, die ervoor zorgen dat ik van mezelf kan houden.

Pesten?!

Wat betreft pesten, is dat dit jaar niet voorgekomen. Toch werd ik afgelopen weekend wel uitgelachen door een stel pubers op een bankje, toen ik de tent (voor op vakantie) samen met Daan aan het uittesten was. Ik stond op en er was een stuk van mijn buik te zien… Zij lachten… Eventjes werd ik er onzeker door en trok direct alles recht, probeerde er rekening mee te houden dat er niks te zien was. Ik denk ook dat ik me sommige dingen nog zelf wijs maak. Hoe ik eerder werd nagekeken, hoe mensen om “mij” lachten… Door de ervaringen van vroeger, ga/ging ik me soms dingen inbeelden. Maar daarna was ik het ook weer eigenlijk vrij snel vergeten en was ik uiterst blij op dat moment, omdat ik samen met Daan was.

Dat is ook waar ik achter ben gekomen: omring jezelf met de mensen die om je geven en met wie jij je leven echt wilt delen. Steek in hen je tijd en steek het niet in onzekerheid of in mensen die slecht over je denken of praten.

Processed with VSCO with e1 preset

Om terug te komen op de rest van mijn jaar, zal ik terugblikken op mijn verdere verhuizingen. Zo ben ik nog twee keer verhuisd: van Epe naar Maarssen en van Maarssen naar Hilversum. Maar eigenlijk leef ik op drie plekken: Epe, Hilversum en Hoorn. Dat was ook iets wat ik niet had verwacht, toen ik het vorige artikel schreef. Nadat ik ging samenwonen, ging ik dus op kamers. Dat was even wennen, want ik had het idee dat ik mijn studie lang zou gaan samen wonen en was destijds bang om alleen te zijn. Nu vind ik het heerlijk om in mijn eigen kamer terug te trekken en lekker te studeren, te netflixen, te gamen, te lezen.. Daarnaast heb ik ook genoeg te doen: studie, baantje, reizen, vriend, familie..

Schildklier

Ook was het afgelopen jaar een achtbaan wat betreft mijn gezondheid. Ik was heel erg vermoeid, kon niet uit bed komen, had overal een soort chronische spierpijn en was gewoon leeg. Dit kwam door voornamelijk mijn schildklier. Ik kreeg twee keer andere medicatie en moest vervolgens elke keer weer zes tot acht weken wennen. Dit kostte zoveel energie. Hierdoor werd het studeren ook niet makkelijker gemaakt, but I did it! Ik heb namelijk al mijn 60 punten in een keer gehaald (oke, een herkansing door het vele verhuizen, oeps). Nu voel ik me gelukkig weer goed, ook lichamelijk, maar zijn mijn waarden van mijn schildklier juist weer niet in orde. Om gek van te worden! Gelukkig voel ik me fit, heb ik energie en geniet ik vol op! Daarnaast probeer ik ook drie tot vier keer in de week te sporten, zodat ik me juist ondanks mijn eigenwijze schildklier fit en goed in mijn vel voel 🙂

Vakantie Zuid-Frankrijk ’16

Op dit moment zit ik bij mijn ouders in Epe en ga ik volgende week op vakantie naar Zuid-Frankrijk! Ik heb er onwijs veel zin in!IMG_4389.JPG

We gaan ook o.a. terug naar de plekken waar ik tijdens werkweek in Havo 4 heen ben gegaan: Avignon en Arles. Destijds was deze week een hel voor mij. Er gebeurde iets naars, waardoor ik de hele week absoluut niet heb kunnen genieten: ik verloor iemand die destijds voor mij heel belangrijk was en dat ging niet op een bepaald leuke manier.. Hierdoor moest ik natuurlijk huilen en was echt kapot. Ondertussen werden er onder andere leerlingen grappen over mij gemaakt dat ik zou huilen, omdat er niet genoeg te eten naar mijn idee voor mij zou zijn geweest en daardoor zou “janken”. Ik was extreem onzeker en sloot me van iedereen af, zodat ik niet gekwetst zou worden. Op dat moment was ik ook op mijn toppunt wat betreft gewicht. Ik droeg mannentruien, omdat vrouwentruien in XXL te klein waren en ik droeg alleen lange broeken. En dat terwijl het toen richting de 30 graden was. Iedereen liep in shorts, luchtige hemdjes, etc. Iris liep in een slobbertrui en lange dikke broeken. Dit zeg ik niet om zielig te doen, maar om even te beseffen hoe slecht ik ook voor mezelf zorgde, hoe slecht ik over mezelf dacht en waarom ik niet van mezelf hield. Waarom deed ik mezelf dat aan en liet ik me zo intens lijden door anderen en wat er gebeurde?

Processed with VSCO with c7 preset

Die week voelde ik me heel alleen, iedereen ging sportieve activiteiten doen en ik kon niet mee doen. Ik was te dik voor die hesjes voor het wandklimmen (en durfde het niet), durfde niet te kanoën, wilde niet mountainbiken, omdat ik geen conditie had.. Zo moesten we ook een grot in.. Op een gegeven moment kwamen we bij een soort holletje en daar moesten we in kruipen. We moesten door een spleet glijden en ik zat vast. Ze moesten me eruit trekken en duwen, in het donker. Iedereen moest op mij wachten. Ik werd zo bang en onzeker, ik durfde niet meer. Bang om weer vast komen te zitten, koos ik ervoor om niet verder mee te gaan. Ik werd alleen achter gelaten in een ruimte in die grot in water tot onder mijn boezem. Zonder licht, op een steen. Nu klinkt dit heel dramatisch, maar voor mij was die week en vooral dit echt traumatisch. Ook weet ik nog dat we naar de zee gingen en iedereen ging zwemmen. Alleen Iris niet. Ik had geen zwemkleding mee en liep daar in een opgerolde lange, zwarte broek en een trui in het water te spartelen. Op dat moment voelde ik me zo alleen, terwijl er zo veel mensen om mijn heen waren.

Daar gaan Daan en ik heen. Deze keer met een hele andere instelling en met heel veel liefde en plezier 🙂 We gaan heerlijk door Zuid-Frankrijk touren en een geweldige tijd samen hebben! Lachen, gieren, brullen en van elkaar genieten; zoals het hoort. Met zelfvertrouwen, zwemkleding, luchtige kleding en liefde voor mezelf en vooral voor hem. Oh, en lekkere wijntjes en goed eten! YESSSS!!!IMG_5046.JPG

Een hele fijne vakantie en zomer toegewenst en heel erg bedankt voor het lezen!

Mocht je nou nog vragen of opmerkingen hebben? Mail me dan of laat een reactie achter :)!

Liefs,

Iris

Advertenties

One Comment

Add yours →

  1. Wat een ontzettend mooi stuk!
    Ik ben blij dat je zo gegroeid bent het afgelopen jaar.
    Heel veel plezier in Zuid-Frankrijk, geniet ervan, dat heb je zeker verdient!
    Liefs Kimberly

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: